założenia programu

założenia programu

Szerzenie się szczepów opornych, niepożądane działania leków przeciwbakteryjnych oraz ich wysoka cena doprowadziły do opracowań zajmujących się ustaleniem racjonalnych zasad stosowania antybiotyków w szpitalach, grupach szpitali, a nawet na skalę krajową. Założenia ogólne są łatwe do sformułowania. Obejmują one: 1) unikanie podawania antybiotyków chorym bez zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza w celu profilaktyki lub w przebiegu wirusowych zakażeń dróg oddechowych, 2) optymalny wybór leku i sposób dawkowania w leczeniu zakażeń bakteryjnych, 3) krytyczną ocenę potrzeby miejscowego stosowania antybiotyków lub podawania różnymi drogami leków, które łatwo ujawniają oporność wśród drobnoustrojów, i 4) ograniczenie możliwości szerzenia się szczepów opornych. Naruszenie pierwszych 2 wymogów zdarza się szczególnie często, ponieważ w wielu krajach antybiotyki są dostępne bez recept. Badania wiodących ośrodków medycznych na skalę światową wskazują na liczne możliwości poprawy w tym względzie (praca poglądowa Jonesa i wsp., 1977). Jakkolwiek wiele powiedziano na temat nadużywania antybiotyków, to jednak zbyt mało mówi się o konkretnych postaciach nadużywania, a jeszcze mniej o stworzeniu planów, które powinny temu położyć kres. Działanie na tym polu może być dyrektywne i edukacyjne. W niektórych krajach, np. w Czechosłowacji, ustalono dyrektywy regulujące sposób stosowania antybiotyków w szpitalu lub chorym nie hospitalizowanym. Usunięcie łączonych preparatów z rynku w Stanach Zjednoczonych może być rozpatrywane jako działanie w tym samym kierunku.